امروز داشتم کتاب
The art of note taking
رو میخوندم. و لذت بردم که چقدر طرف شفاف و قشنگ حرف میزنه.
نکته ای که بهش اشاره کرد اینه که نوشتن مهمه. و نیاز به ورک فلو داره. مثل رژیم. نیاز به یک سیستم داره که بتونی بصورت اتوماتیک بدون این که اراده مصرف کنی ازش استفاده کنی.
وگرنه فایده ندارد. اگر چیزی رو بخوای با استفاده از اراده بدست بیاری معمولا نمیشه. باید در سطح پایین تر کارهایی انجام بدی و زندگیت رو جوری دیزاین کنی که ننوشتن سخت بشه!
این خودش خیلی جالبه. یعنی به جای این که خودت رو مجبور کنی که بنویسی. کاری کنی که ننوشتن برات سخت بشه.
یا مثلاً وقتی کتاب های مختلف همش دور خونه ریخته باشه، نخوندن کتاب سخت تر میشه!
صفحه ۲۴ کتاب
میگه تحقیقات زیادی نشون دادند که موفقیت نتیجه استفاده از اراده نیست. بلکه نتیجه این هست که محیطی طراحی کنیم که اصلاً نیازی به اراده نداشته باشه.
یعنی به نظر میاد کار سخت بیش از حد راجع بهش صحبت شده و آنقدرها هم مهم نیست.
صفحه ۱۲ هم همینه.
رابطه خاصی بین IQ و موفقیت آکادمیک وجود نداره.
اراده تا اونجا که میدونیم یکی از منابعی هست که به سرعت تموم میشه و درست نیست روش حساب چندانی بکنیم.
یعنی بهتره به جای تمرکز روی اراده، روی محیط تمرکز کنیم.
Self control and self discipline have much more to do with our environment that with ourselves.
لومن هم دقیقا همین رو میگه دیگه.
I never force myself into anything I don’t feel like. Whenever I am stuck, J do something else.